Portada
Gabinete
Recursos técnicos
Igualdade
Denuncias
Enlaces de Interese
Contacto
16/2/2018
Facebook Twitter Google Plus Chuza Menéame del.icio.us
compartir

Suspensión de emprego e soldo dun traballador por non utilizar protectores auditivos

SENTENZA
Esta sentenza resolve sobre a procedencia ou non da sanción disciplinaria de suspensión de emprego e soldo a un traballador que non utilizou as proteccións auditivas durante dous días seguidos e o feito de que o traballador tivese recoñecida unha patoloxía previa por exposición a ruído, susceptible de agravación. O Tribunal desestima o recurso de suplicación exposto, confirmándose a sentenza recorrida.

Mediante carta de data 20 de novembro de 2015 a empresa procede a sancionar ao traballador, por falta moi grave, con suspensión de emprego e soldo por 16 días, por incumprimento de normas de prevención de riscos laborais -sempre que de tal incumprimento derive un risco grave e inminente para a seguridade e saúde dos traballadores- e sobre feitos sucedidos os días 19 e 21 de setembro de 2015 ao estar a traballar sen os EPIs necesarios (protección auditiva) e relacionar a súa deficiencia auditiva cos niveis de ruído no seu posto de traballo.

En zona de portería, oficinas, loxística, planta de nitrato de estroncio, entre outras, ten carteis que indica que se trata de zona vídeo vixiada e que pode estar vixiado e con referencia á lei de protección de datos e así mesmo en determinadas zonas, que é preciso uso obrigatorio de protección auditiva, como na planta de nitrato do estroncio. O traballador aparece sen protección auditiva, cando debía portala e reiteradamente á beira de cartel que prescribe uso obrigatorio de protección auditiva.

Foille entregado material de seguridade, entre outros de protección auditiva. O traballador foi declarado por resolución do INSS en 2015 afecto de Lesións Permanentes Non Incapacitantes, Baremo 009 (Enfermidade Profesional) por hipoacusia.

O traballador sancionado manifesta que non sucederon os feitos como os describe a empresa e no seu caso non teñen transcendencia para ser catalogados como falta moi grave. Alega trato discriminatorio, por canto outro empregado foi sancionado por non levar protector auditivo o 27 de setembro de 2015, por falta grave con amoestación por escrito. Así mesmo, o xefe de quenda non foi sancionado, incumpríndose o acordo de empresa segundo o cal, a sanción a un empregado, comporta a do superior xerárquico por falta de vixilancia.

Respecto da falta de sanción ao superior xerárquico segundo comunicación interna da empresa en relación coa protección auditiva fronte ao ruído establécese que o traballador que non faga uso dos mesmos, serán sancionado xunto co mando superior, por non obrigar aos seus subordinados á súa utilización, adición que non pode aceptarse xa que a súa inclusión en feitos probados non afectaría ao fallo que se puidese ditar xa que o ventilado en autos é a sanción imposta ao actor e de ningún xeito que deba sancionarse ao Xefe de Quenda cando se descoñece a súa intervención nos feitos, polo que iso de ningún xeito afectaría á sanción imposta ao actor, máxime cando no feito probado quinto recóllese que os feitos foron detectados mediante fotografías dunha cámara de vídeo vixilancia, sen que conste intervención do referido Xefe.

Respecto do posible trato discriminatorio, a empresa cualificou de maneira diferente uns mesmos feitos, no caso do actor como falta moi grave e respecto doutro traballador como falta grave; alegación que non pode sosterse xa que para iso debese acreditarse que os feitos son idénticos; con todo, no feito probado undécimo recóllese que o outro traballador foi sancionado por falta grave, con amoestación por escrito, ao non levar protector auditivo o día 27 de setembro de 2015, mentres que o actor realizou tal conduta dous días, o que indubidablemente aumentou o risco para a súa saúde máxime cando xa anteriormente fóronlle recoñecidas lesións permanentes non invalidantes pola súa situación de hipoacusia, polo que a súa conduta indubidablemente podía provocarlle maior dano e, ademais, de maneira próxima e inminente.

Respecto da consideración de falta moi grave, non pode prosperar xa que o traballador demandante tiña recoñecida a situación de lesións permanentes non invalidantes a consecuencia de hipoacusia en resolución de Instituto Nacional da Seguridade Social do 31 de marzo de 2015, non obstante o cal en dúas ocasións posteriores, días 19 e 21 de setembro de 2015 (feitos polos que se lle sanciona) non utilizou as medidas de protección auditiva, aínda a propósito da súa situación, o que indubidablemente podía provocarlle maior dano polo que o risco era de maior gravidade e, ademais, de forma inminente, estando, por tanto, exposto a unha agravación da súa patoloxía debido á exposición a niveis de ruído por encima dos permitidos;

Por todo iso, e con aceptación dos argumentos desestímase o recurso de suplicación exposto, confirmándose a sentenza recorrida.

Ligazón á Sentenza

 

Fonte: Aspectos xurídicos
Con la financiación de/ Co financiamento de:
DI-0015/2009, AD-0002/2011, DI-0001/2011, DI-0001/2012, DI-0001/2013, DI-0001/2014, DI-0001/2015. Os contidos publicados son responsabilidade exclusiva do Gabinete Técnico Confederal de Saúde Laboral da Confederación Intersindical Galega e non reflicte necesariamente a opinión da Fundación para a prevención de riscos laborais