O home está exposto continuamente a radiación procedente de numerosas fontes tanto naturais como artificiais.

Convén lembrar que todo o terzo norte peninsular, especialmente Galicia, amplas zonas de Estremadura, Castela e León e a Serra de Guadarrama, ocupan terreos de "estirpe granítica", un tipo de roca rica en uranio. Esta é a razón pola que os traballadores de diversas actividades laborais realizadas nesas áreas deben ser incluídos como traballadores expostos a fontes naturais de radiación (por exemplo, os traballadores do granito en Porriño, Vigo, traballadores de termas, traballadores de minas).

A vía respiratoria é a ruta máis importante de entrada de uranio ao organismo a través das partículas de po de uranio (as partículas solubles en auga [dióxido de uranio] absórbense mellor que as insolubles en auga [óxido de uranio]). O uranio absorbido pasa rapidamente á corrente sanguínea e deposítase no seu maior parte en óso e ril, onde exercen o seu efecto tóxico, especialmente no ril. Unha parte menor do uranio circulante elimínase por ouriños.

A ACGIH americana inclúe a análise do uranio dentro da súa guía (é de incorporación recente); a súa análise faise en ouriños á fin da xornada laboral e o valor BEI admitido é < 200 mcg/L. O TLV admitido para o uranio natural (compostos solubles e insolubles) é 0.2 mg/m3. No Estado español o TLV admitido é o mesmo; con todo o BEI non está aínda incorporado na guía do noso país.

Tomás Camacho

Prevenciónintegral.com