A industria cárnica en Dinamarca enfronta un desafío ergonómico significativo: o aumento do risco de trastornos do ombreiro entre os traballadores/as debido ás esixencias físicas do traballo en matadoiros. A procura de solucións levou a unha innovación tecnolóxica, o exoesqueleto de ombreiro, deseñado para reducir a exposición mecánica e o esforzo nos traballadores/as.

Ao longo do estudo de campo de cinco meses nun gran matadoiro danés, recompiláronse datos mediante entrevistas semiestruturadas, cuestionarios e observacións ‘in situ’, comparando as experiencias dos traballadores/as ao usar o exoesqueleto de ombreiro, unha luva de elevación e traballar sen ningún dispositivo de asistencia. Participaron 26 traballadores/as da liña de produción e os seus xerentes nun departamento de embalaxe dun gran matadoiro.

As expectativas eran que os exoesqueletos de ombreiro reducirían a exposición mecánica e a tensión dos traballadores/as. Algúns xerentes tamén esperaban que os traballadores/as puidesen manexar máis peso/producir máis e que se puidese reducir a necesidade de rotación laboral. Os traballadores/as informaron que o exoesqueleto "endereitaba o corpo" e reducía a tensión, pero outros non percibiron ningún apoio ou atoparon que poñerllo e quitarllo consumía demasiado tempo.

Esta discrepancia subliña a importancia de aliñar as expectativas coa realidade. O estudo conclúe que a viabilidade dos exoesqueletos no traballo da industria cárnica depende en gran medida do que se espera deles, da súa contribución, dende o principio. Que estas tecnoloxías teñan unha implementación exitosa require un enfoque personalizado e unha consideración coidadosa das perspectivas e barreiras presentes nas contornas de traballo reais.

En última instancia, a investigación destaca a complexidade de integrar solucións tecnolóxicas en contornas laborais tradicionais. Aínda que os exoesqueletos ofrecen un potencial significativo para reducir as exposicións mecánicas e mellorar a saúde e seguridade dos traballadores/as, o seu éxito depende dun compromiso profundo coa adaptación, a formación e o entendemento mutuo entre traballadores/as e directivos/as.

Este estudo pon de manifesto a necesidade dun diálogo continuo e colaboración entre todas as persoas interesadas para garantir que a tecnoloxía non só avance, senón que tamén se aplique de maneira que mellore verdadeiramente as condicións laborais. A implementación de exoesqueletos e outras tecnoloxías de asistencia na industria cárnica debe ser un proceso inclusivo, que considere tanto as aspiracións tecnolóxicas como as realidades humanas.

Ligazón ao estudo "Using a shoulder exoskeleton in slaughterhouse work: Expectations, experiences, and feasibility". ‘International Journal of Industrial Ergonomics’. 2024

Fontes: Prevención Integral. International Journal of Industrial Ergonomics