Os  nanomateriales caracterízanse por ter propiedades únicas e diferentes ás do mesmo material en escala non  nanométrica, o que fai que xeren gran interese na industria presentando valiosas aplicacións en diferentes sectores como construción, medicina, automoción, enerxía ou cosmética, o que implica que un gran número de traballadores puidesen estar potencialmente expostos aos mesmos. No ano 2013, un grupo de expertos da Unión Europea estimou que podería haber entre 300.000 e 400.000 traballos nos que se están   manupular  nanomateriais.

Actualmente, o enorme esforzo realizado en I+D+i supón que as actividades con nanomateriais estean a evolucionar rapidamente e que, continuamente, se proben e utilicen unha gran variedade de  nanomateriais cuxas características  fisicoquímicas e morfolóxicas poden ser moi diferentes entre si. Así mesmo, para a maioría deses materiais descoñécense os seus efectos toxicolóxicos polo que é necesario, dende o punto de vista preventivo, implementar medidas de control e de protección adecuadas co obxectivo de reducir ao máximo posible o risco de exposición dos traballadores durante a manipulación dos mesmos.

Ligazón ao documento divulgativoa: "Potencial exposición a nanomateriales en entidades de I+D+i"