Financiado por:
/ Portada / IDi

Novas solucións técnicas para a atenuación do ruído

12-02-2013 - HIXIENE

Ninguén dubida que o exceso de ruído pode xerar enfermidades e aínda así o ruído non deixa de estar presente en cada instante da vida. Non obstante, é posible reducir a contaminación sonora mediante o emprego de solucións estruturais como as barreiras acústicas instaladas xunto ás estradas ou aos ferrocarrís de gran tránsito ou doutros compoñentes acústicos estruturais denominados silenciadores que se utilizan no interior dos edificios para manter un nivel de ruído aceptable

Aínda así estas solucións non están exentas de contrapartidas. Os compoñentes de construción utilizados poden resultar efectivos á hora de reducir o ruído, pero con frecuencia non resultan prácticos.

Novas solucións

 Os arquitectos que inclúen medidas de illamento sonoro nos seus deseños adoitan advertir da pouca flexibilidade que ofrecen os materiais modernos.

Os factores que limitan a elección dun material inclúen o peso, a súa resistencia ao lume ou os requisitos hixiénicos que implica o deseño de cociñas ou laboratorios de gran tamaño. Ademais hai que ter en conta a estética, pois a poucos agrada un muro de cemento construído ao longo dunha estrada.

Científicos do Instituto Fraunhofer de Física de la Construcción (IBP, Alemaña) traballan para dar con solucións innovadoras a estes problemas.

«Un dos nosos principais intereses pasa polo desenvolvemento de compoñentes construtivos microperforados. Esta tecnoloxía é adecuada para calquera tipo de material e permite construír silenciadores multifuncionais e atractivos cunha gama ampla de aplicacións», explicou o profesor Philip Leistner, director en funcións do IBP e director do seu Departamento de Acústica.

Os silenciadores microperforados están compostos de membranas ou láminas que foron microperforadas cunha gran cantidade de buratos ou rañuras. Cando as ondas de son en forma de moléculas de aire en oscilación impactan sobre a superficie deste material xérase fricción entre o aire en movemento e o bordo das microperforacións. Esta perda de enerxía é a que permite que se absorba o son. O único prerrequisito é que se sitúe unha cámara de aire tras as aberturas para que as moléculas poidan seguir oscilando unha vez atravesen o material, pois doutra forma se reflectirían. As aberturas poden tradearse, perforarse ou punzarse en función do material utilizado.

«Trátase principalmente de lograr unha eficiencia de custos», explicou o profesor Leistner. «Á hora de garantir a rendibilidade do proceso de fabricación é importante comprender que non todos os métodos son igual de idóneos para cada material.»

O persoal de Stuttgart e os seus socios industriais xa colaboran no desenvolvemento dunha nova xeración de compoñentes acústicos para construción listos para a súa comercialización. Esta tecnoloxía implica que, por vez primeira, será posible fabricar silenciadores transparentes e translúcidos. Ao montarse sobre fachadas ou como barreiras sonoras que illen as estradas, estes materiais cumprirán a súa misión sen afear a paisaxe, e ademais poderán integrarse de xeito excelente na arquitectura interna dos edificios.

Ademais, grazas aos novos traballos que se realizan no IBP crearanse novos compoñentes silenciadores. O traballo agora dedícase a superficies elásticas compostas por tubos situados un ao lado do outro con espazos microscópicos de separación entre eles.

«É similar a contar cun cepillo no que as sedas están melloradas con pequenas prolongacións pero cunha densidade moito maior», detallou o profesor Leistner.

Unha superficie pregable con estas características permitiría mesmo a limpeza das microperforacións e lograr que o material puidese instalarse en espazos nos que a hixiene é primordial.

A tecnoloxía de extrusión demostrou ser moi rendible para aplicacións a grande escala, pois produce un perfil de superficie bidimensional con microrranuras, cámaras de aire e placa base mediante a aplicación de presión a materiais como o plástico ou o aluminio a través dunha boquilla cunha forma determinada. Do mesmo modo que sucede cos perfís de ventás e fachadas, este sistema crea compoñentes listos e dunha peza que saen da liña de produción como un material continuo. Deste modo evítase a aplicación de procedementos de montaxe complicados que poden resultar mesmo máis caros que o propio material.

Os científicos do Instituto Fraunhofer presentarán os prototipos destes avances xunto a outras solucións comprobadas na sala C2, estands 131-135, da feira da construción BAU 2013 que se celebrará do 14 ao 19 de xaneiro en Múnic (Alemaña).

 

Fonte de Datos: Portal ingenieros.es

Confederación Intersindical Galega - Miguel Ferro Caaveiro 10, Santiago de Compostela Versión anterior da páxina Foros Biblioteca RSS