Financiado por:
/ Portada / IDi

Nova metodoloxía para analizar nanopartículas de unha en unha

16-04-2014 - HIXIENE

Investigadores da Universidade de Zaragoza optimizaron unha técnica de espectrometría para que se poida analizar unha soa nanopartícula, o que axudará a determinar a súa identidade e características en produtos de consumo.

Un traballo sobre caracterización individual de nanopartículas do Grupo de Espectroscopía Analítica e Sensores do Instituto de Investigación en Ciencias Ambientais de Aragón da Universidade de Zaragoza foi portada do mes de marzo de Analytical Chemistry, a revista máis importante no campo da química analítica da American Chemical Society.

O resultado do traballo vén a paliar, segundo os autores, a falta de métodos fiables para determinar a identidade das nanopartículas, as características e as concentracións destas en produtos de amplo consumo humano.

Doutores do Grupo GEAS do Instituto de Investigación en Ciencias Ambientais (IUCA) optimizaron unha nova metodoloxía por acoplamento de potentes técnicas de separación de campo de fluxo (FIFFF, polas súas siglas en inglés) con dispositivos de ionización en plasma indutivo e espectrometría de masas.

Unha soa nanopartícula individual pode proporcionar información sobre as formas solubles, distribucións de tamaño, número e concentración de masa.
Debido ao seu potencial, esta metodoloxía considerouse nun informe recente do Instituto de Materiais e Medidas de Referencia (IRMM) en relación coa aplicación da definición de 'nanomaterial' por parte da Unión Europea.

Na detección dunha soa nanopartícula, os seus átomos producen un paquete de ións gasosos no plasma, que se miden como un pulso único polo detector no espectrómetro de masas. A intensidade deste único pulso está relacionada coa cantidade de átomos de analito na nanopartícula e polo tanto á masa de analito e o tamaño destas.

Por outro lado, a frecuencia dos pulsos é proporcional á concentración do número de nanopartículas. Na práctica, as frecuencias de adquisición de datos axeitados e as concentracións en número de nanopartículas deben ser seleccionados para asegurar que cada impulso corresponde a só unha nanopartícula. A técnica desenvolvida permite a realización de estudos de grande importancia no control destes contaminantes emerxentes (nanomateriais) no ámbito econanotoxicolóxico e citonanotoxicolóxico.

 

Fonte: agenciasinc.es

Confederación Intersindical Galega - Miguel Ferro Caaveiro 10, Santiago de Compostela Versión anterior da páxina Foros Biblioteca RSS