Financiado por:
/ Portada / IDi

As empresas con maior flexibilidade non sempre son as máis innovadoras.

23-01-2012 - Universidade País Vasco

Un estudo levado a cabo por investigadores de departamento de Economía Aplicada V da UPV/EHU sinala que, no caso da manufactura española, a flexibilidade contribúe positivamente á actividade innovadora, até certo limiar. Isto é, a empresa necesita dispor de certa flexibilidade para facer fronte aos shocks de demanda e ao cambio técnico, aínda que a partir de devandito limiar, a contribución da flexibilidade á innovación é negativa, explica Amaia Altuzarra, membro deste equipo que analiza as conexións entre o mercado laboral, a competitividade e a creación de emprego.

Neste traballo, publicado na revista Industrial and Labor Relations Review, os investigadores centráronse na dimensión microeconómica: Nesta ocasión, tratamos de estudar cal é o marco de relacións laborais máis adecuado para xerar innovación e emprego. Ditas relacións están condicionadas pola flexibilidade funcional, que consiste na posibilidade de mover aos traballadores dun posto de traballo a outro, e pola flexibilidade numérica, que fai referencia á capacidade das empresas para modificar o seu número de traballadores ou de horas. A flexibilidade numérica é unha das pedras angulares desta liña de estudo.


Altuzarra e o seu colega Felipe Serrano xa estableceron que a relación flexibilidade-innovación non é do todo lineal. Agora, a investigación céntrase en ver se dita relación varía en función do grupo de traballadores aos que van asociadas as medidas de flexibilidade. Concretamente, estudan a enxeñeiros/científicos, por unha banda, e a técnicos de apoio, por outro; os dous grupos laborais máis relacionados coa actividade innovadora.
Para iso, fixeron uso do Censo de Mercado de Traballo da CAV e dos seus resultados en 2000, 2004 e 2008. Permite estudar as diferentes ocupacións, o que nos facilita abrir esta vía pouco habitual na literatura, di Altuzarra, e especifica que, por razóns prácticas, o estudo limítase ao sector da manufactura. Concretamente, fixáronse na relación entre dous aspectos: as modalidades de contratación que utilizan as empresas para os distintos tipos de traballadores, e os outputs (saídas) que obteñen en forma de innovacións (tanto en produto como en proceso).


Os resultados ata a data mostran que, efectivamente, a conexión entre a innovación e a flexibilidade numérica varía segundo a categoría profesional, sendo os técnicos os máis fieis a ela. Por exemplo, os enxeñeiros e os científicos con contratos estables contribúen positivamente á obtención de innovacións na empresa. Os técnicos, con todo, contribúen máis á innovación cando están vinculados á empresa con contratos temporais. É posible que a empresa utilice a estes traballadores para captar o coñecemento externo que necesita para resolver problemas específicos e puntuais, mentres que a acumulación de coñecemento interno máis xenérico realízase a través dos enxeñeiros e científicos, di Altuzarra.


Cando se fala de innovación na empresa, hai moitas características a considerar: o tipo de contrato, a formación, os seus elementos estruturais (tamaño), a estrutura sectorial e de mercados (se se vende ao ámbito local, nacional ou internacional)... Por exemplo, as empresas que destinan os seus produtos ao ámbito internacional son máis innovadoras, porque os mercados internacionais son moito máis esixentes.


Con todo, Altuzarra recalca que a innovación pode adoptar distintas formas e que non existe unha empresa tipo nin un único modelo a seguir: Queremos transmitir que a innovación é moi diversa e que nun mesmo tecido industrial conviven distintos tipos de empresa. O que prospera nos mercados é a empresa innovadora, con independencia do seu tamaño e do sector no que estea situada, e unha empresa nun sector tradicional pode ser moi innovadora. Admite que as empresas grandes adoitan ter unha maior capacidade de innovación, polo mero feito de dispor de máis recursos para investir, por exemplo, en I+D. Con todo, os datos da CAV mostran que non son as únicas: Hai empresas pequenas que teñen un gran dinamismo e capacidade de adaptación aos mercados. Atopamos un grupo de empresas (de entre 50 e 100 traballadores) que é moi dinámico, innovador e exportador.


Coas investigacións da CAV ben avanzadas, o reto destes economistas da UPV/EHU agora é testar as mesmas hipóteses en España, mediante a Enquisa sobre Estratexias Empresariais. Trátase dunha base de datos que recolle mostras anuais (a da CAV, en cambio, actualízase só cada catro anos), e abarca dende os anos 90 ata á actualidade. Temos un gran rango de anos para poder facer análise econométricos que sexan máis robustos, conclúe Altuzarra.



Fonte de Datos: agenciasinc.é

Empregamos cookies de terceiros para xenerar estatísticas da audiencia (GOOGLE ANALITICS), para o traductor de idiomas (GOOGLE), acollido a “Privacy Shield”.
Se continuas navegando estarás aceitando o seu emprego. Aceptar | Mais información
Confederación Intersindical Galega - Miguel Ferro Caaveiro 10, Santiago de Compostela Versión anterior da páxina Foros Biblioteca Privacidade RSS