No estudo estímase que máis de 15 mil toneladas métricas de dióxido de titanio, 3.700 toneladas de óxido de zinc e 300 toneladas métricas de óxido de cerio entran nas plantas de tratamento de augas residuais. A maioría destas nanopartículas non son retidas polos tratamentos de augas residuais.

Os científicos investigaron estos tres tipos de nanopartículas debido ao seu uso xeralizado en produtos de consumo e ao seu potencial de aparecer na auga potable tratada. Está demostrado que estas nanopartículas teñen efectos tóxicos, pero non letais sobre os microorganismos; o obxeto da investigación era determinar se estas nanopartículas son tóxicas para a flora intestinal. Hai que ter en conta que o papel da flora intestinal é moi importante no funcionamento do organismo; un simple cambio de dieta pode producir cambios sensibles na flora intestinal.

Os investigadores atoparon vínculos entre as bacterias intestinais e numerosas enfermidades.  No estudo queda manifesta a preocupación
polos efectos na saúde dalgunhas nanopartículas de uso común.