Financiado por:
/ Portada / Delegados

A repartición do traballo pode salvar empregos en tempos de crise

18-06-2013 - OIT

A repartición do traballo foi utilizada para preservar empregos durante a Gran Recesión de 2008-2009 e posteriormente, e pode ser considerada como unha estratexia que pode axudar a xerar novos postos de traballo, segundo un novo libro da OIT.

Work sharing during the Great Recession, New developments and beyond (A repartición do traballo durante a Gran Recesión, novas formas e perspectivas) -editado polos investigadores da OIT Jon C. Messenger e Naj Ghosheh- mostra que se rexistrou un drástico resurximento da repartición do traballo como unha ferramenta eficaz da política do mercado laboral para preservar os empregos existentes en tempos de recesión económica.

"Se as políticas de repartición do traballo son concebidas e implementar correctamente, o resultado pode beneficiar a todas as partes", explicou Messenger. "Os traballadores poden manter os seus empregos; as empresas logran sobrevivir e estar nunha boa posición cando se restableza o crecemento, mentres que os gobernos e a sociedade como un todo poden aforrar sobre os custos do desemprego e a exclusión social".

Existen basicamente dous tipos de medidas de repartición do traballo. A primeira é cando unha empresa decide reducir as horas de traballo do seu persoal co fin de distribuír un menor volume de traballo entre o mesmo número ou similar de traballadores para evitar os despedimentos.

O exemplo mellor coñecido quizais sexa o programa Kuszarbeit en Alemaña, o cal salvou uns 400.000 empregos segundo di esta publicación, e involucrou preto de 1,4 millón de traballadores durante o momento máis álxido da crise en maio 2009.

Xapón tamén logrou conservar ao redor de 370.000 empregos grazas ás súas medidas EAS de repartición do traballo, que beneficiaron a máis de 2,5 millóns de traballadores.

Paralelamente, o programa de redución das horas de traballo en Turquía, o máis importante nun país en desenvolvemento, salvou preto de 100.000 empregos.

En Estados Unidos, uns 165.000 empregos foron salvagardados en 2009 grazas a un número reducido de pequenos programas de desemprego en certos estados, que incitaron ao Goberno Federal a adoptar unha nova lei de repartición do traballo.

O éxito destas medidas temporais de repartición do traballo vinculadas á crise para preservar os empregos durante a Gran Recesión formula unha pregunta interesante: Poden ser utilizadas medidas similares máis permanentes para incrementar o emprego?

Este segundo tipo de repartición do traballo acontece cando un goberno favorece a redución das horas de traballo co fin de estimular a contratación de persoal adicional e así incrementar os niveis de emprego. Pode ser implementar en calquera momento, non só durante os períodos de crise.

Este tipo de medidas permanentes comprenden dende a redución da semana de traballo imposta pola lei nun país, a negociación colectiva en industrias específicas, ata o uso dun imposto ou outros incentivos (como a redución dos impostos sobre a nómina de persoal ou créditos fiscais) para as empresas que observan estas medidas.

Os datos presentados neste libro suxiren que grazas a estas medidas é posible obter modestas melloras no emprego, unha conclusión importante dada a persistencia da crise mundial do emprego.

O libro ofrece ademais unha análise detallada dos programas de repartición do traballo en tempo de crise no mundo, tanto en Europa - en particular Alemaña, Austria, Bélxica, Francia e o Países Baixos - como en Estados Unidos, Xapón, Turquía e Uruguai.

Baseado nesta análise, o libro destaca que a eficacia dos programas de repartición do traballo dependen do apoio por parte dos gobernos e inclúe:

. criterios de elixibilidade equilibrados para as empresas e os traballadores,

. formalidades administrativas mínimas para as empresas,

. flexibilidade na cantidade e os modelos de ordenamento do tempo de traballo,

. complementos salariais para os traballadores afectados (chamada "compensación da redución do tempo de traballo"), e

. establecemento dunha duración razoable pero limitada dos subsidios de repartición do traballo para minimizar os efectos de "peso morto" (é dicir o risco que os subsidios de repartición do traballo sexan outorgados a empresas que en calquera caso non terían estado involucradas en despedimentos).

"Aínda cando a repartición do traballo, nas súas dúas formas, non é unha 'solución milagrosa', pode ser unha das medidas que contribúe a promover o emprego, conciliar a vida laboral e familiar, favorecer empresas e economías máis sostibles e, a fin de contas, sociedades máis xustas", concluíu Ghosheh.

 

Fonte: OIT

Empregamos cookies de terceiros para xenerar estatísticas da audiencia (GOOGLE ANALITICS), para o traductor de idiomas (GOOGLE), acollido a “Privacy Shield”.
Se continuas navegando estarás aceitando o seu emprego. Aceptar | Mais información
Confederación Intersindical Galega - Miguel Ferro Caaveiro 10, Santiago de Compostela Versión anterior da páxina Foros Biblioteca Privacidade RSS