Financiado por:
/ Portada / Coronavirus

Como garantir que os traballadores/as maiores participen plenamente da recuperación despois da pandemia

01-06-2020 - OIT

A medida que as economías relaxan as restricións sobre as empresas, numerosos traballadores/as son chamados a regresar ás súas tarefas, pero aos que se lles considera expostos a máis riscos de saúde poderíaselles pedir que permanezan máis tempo retirados. As persoas de máis idade, definidas como maiores de 55 anos, son consideradas unha categoría de alto risco xa que poden desenvolver complicacións médicas ou necesitar máis tempo para recuperarse. Tanto os gobernos como os empregadores teñen a responsabilidade de garantir que os traballadores/as maiores non se vexan discriminados no emprego por mor da súa idade e a vulnerabilidade percibida para os efectos do virus COVID-19 .

Os traballadores/as de idade avanzada son un recurso valioso para as empresas, con todo, a historia recente mostra que moitos corren o risco de perder o seu traballo como consecuencia da crise e a recesión. Que políticas e accións poden reducir o risco de que os traballadores/as maiores queden sen emprego ou apoiar a súa transición cara a novas fontes de emprego durante e despois da pandemia?

Nos países membros da OCDE, as persoas de idade avanzada son o grupo demográfico que crece con maior rapidez. Durante a década pasada, a súa participación na forza de traballo aumentou de 8 puntos porcentuais para chegar a 64 por cento en 2018, o maior incremento de todos os grupos de idade. Esta maior participación no mercado laboral contribúe ao crecemento do PIB e mellora a seguridade do ingreso para a súa futura xubilación. Ademais, estas persoas constitúen un segmento importante da forza de traballo nos países de ingresos medios e baixos, onde o emprego formal e a cobertura da pensión son menos comúns. En cambio, a maioría depende do traballo informal para o seu ingreso.

A historia recente suxire que os traballadores/as maiores con menos instrución están nunha situación máis  desvantaxosa nun contexto de crise e recesión. Despois da gran recesión de 2007-2009, as taxas de desemprego dos traballadores/as novos e dos traballadores/as de idade avanzada disparáronse. Moitos perderon o seu emprego estable e atopáronse nunha situación máis precaria con menores ingresos. Pero os traballadores maiores necesitaron máis tempo para atopar un novo emprego.

Algúns optaron por abandonar completamente o mercado laboral e deixaron de buscar traballo. Outros tiveron que aceptar un emprego informal, máis precario. Isto trouxo consecuencias a longo prazo, como perda dos aforros, dos ingresos procedentes das pensións e da calidade de vida e a obrigación de traballar durante máis tempo do planificado. Os efectos da pandemia sobre o emprego parecen ser hoxe día aínda máis graves, indicando que os traballadores maiores poden verse outra vez duramente afectados.

Que se pode facer?

Axudar aos traballadores maiores a manter os seus empregos non é unha cuestión de compaixón. Trátase de non perder un recurso valioso e tamén de protexer a estes traballadores da discriminación no lugar de traballo. No contexto da crise da  COVID-19, os países deberían tomar a iniciativa e proporcionar licenza por enfermidade, licenza familiar remunerada e seguro de saúde a través de programas gobernamentais no canto de deixar estas medidas a discreción dos empregadores.

Se queremos beneficiarnos do valor que os traballadores maiores poden achegar á forza de traballo, as empresas tamén deberán reconsiderar o seu compromiso cara a acordos como as horas de traballo flexibles e os programas de reconversión profesional.

Ademais, é probable que aos gobernos resúltelles menos custoso manter a un traballador/a maior empregado no canto de axudalo a atopar un novo traballo. É posible que sexa necesario ofrecer novos incentivos para reter a estes traballadores/as ou introducir exencións do pago da contribución ao réxime de pensións durante a corentena. Poderían ademais fomentar a formación técnica e o apoio para o teletraballo.

Na economía informal, os programas de axuda a curto prazo para as pequenas empresas que apostan por manter os postos de traballo poden ser eficaces, en particular para as persoas maiores que traballan por conta propia. A axuda tamén pode brindarse a través de transferencias en efectivo para os traballadores/as da economía informal temporalmente sen traballo.

Tamén será necesario reconsiderar o noso concepto de educación, para conceder maior importancia á aprendizaxe permanente. É posible que os traballadores/as maiores que perden o seu emprego necesiten adquirir novas competencias para competir nun mercado laboral axustado. Estender o seguro de desemprego e á vez financiar programas de formación a curto prazo pode axudar á persoa desempregada a atopar outro traballo. Subvencionar a formación no lugar de traballo pode ser igualmente eficaz.

Os traballadores/as de idade avanzada acumularon unha experiencia de competencias e coñecementos ao longo da vida. Cando o mundo regresa ao traballo no contexto da  COVID-19 non deberiamos esquecer o seu considerable valor para os empregadores e para a economía.

Carla Henry, Especialista técnico principal, Departamento de Investigación de la OIT

Empregamos cookies de terceiros para xenerar estatísticas da audiencia (GOOGLE ANALITICS), para o traductor de idiomas (GOOGLE), acollido a “Privacy Shield”.
Se continuas navegando estarás aceitando o seu emprego. Aceptar | Mais información
Confederación Intersindical Galega - Miguel Ferro Caaveiro 10, Santiago de Compostela Versión anterior da páxina Foros Biblioteca Privacidade RSS