O equipo utilizou dinámica de fluídos computacional e partículas (CFPD) para estudar a transferencia e deposición de partículas de diferentes tamaños e formas dependendo da taxa de respiración.

Os resultados do modelado, publicados na revista ‘Environmental Advances’, identificaron puntos críticos no sistema respiratorio humano onde as partículas de plástico poden acumularse: desde a cavidade nasal e a larinxe ata os pulmóns.

As probas acumulábanse sobre o impacto significativo dos nano e microplásticos na saúde respiratoria. A investigación busca expor ideas esenciais para o desenvolvemento de estratexias dirixidas á mitigación dos riscos potenciais para a saúde

Amplificación da susceptibilidade a trastornos pulmonares

A evidencia suxire dun modo contundente que estas partículas de plástico amplifican a susceptibilidade humana a un espectro de trastornos pulmonares que inclúen: a enfermidade pulmonar obstructiva crónica, a fibrose, a disnea, a asma e a formación de nódulos de vidro esmerilado.

A contaminación do ar por partículas de plástico é agora omnipresente e a inhalación sitúase como a segunda vía máis probable de exposición. Os téxtiles sintéticos son unha fonte principal de partículas de plástico no ar en interiores. No exterior hai unha multitude de fontes que abarcan aerosois contaminados ata partículas orixinarias do tratamento de augas residuais.

FONTE: Prevención Integral