Falla o sistema de xestión de residuos

En teoría o sistema actual de xestión de residuos está pensado para que o consumidor non deba pagar nada cando leva un aparato vello ao punto limpo ou déixao nun establecemento ao adquirir un novo. Unha vez feito isto, o aparato debe ir á planta de reciclaxe onde se separan os materiais contaminantes e recupéranse os valorizables. A práctica, moi diferente.

A OCU encontrou problemas en todas as fases da recollida e reciclaxe: trabas na entrega, roubos nos puntos limpos, cobramentos por recoller o residuo, desprazamentos innecesarios, envíos directos a chatarrerías, mesmo paso de residuos por plantas de reciclado autorizadas sen recibir tratamento. Todo isto leva á OCU a afirmar que o sistema actual de xestión de residuos fai auga por todas as partes.

De feito, a situación que encontrou a OCU é peor que a de hai dous anos, cando realizou esta mesma investigación.

Tamén é peor que noutros 4 países europeos nos que se realizou en 2012 unha experiencia similar (Portugal, Bélxica e Italia).

Gaña o fabricante, perde o consumidor

A Organización denuncia que o sistema só beneficia ao fabricante, que cobra sempre, pero que só paga cando o aparato se recicla (os fabricantes cargan no prezo que paga o consumidor por cada aparato novo un diñeiro para o futuro reciclado, sen que apareza analizado na factura, pero só pagan ao sistema que xestiona os residuos de forma colectiva ou SIG o que se reciclase; se o reciclado fose dun 20%, estarían a quedar co 80% do recadado para reciclar).

Polo tanto ademais de estar a enganar o consumidor estase a producir un delito ambiental, xa que moitos residuos rematan triturados en lugares non preparados para iso e liberan substancias perigosas.

Graves infraccións que requiren resposta

Ante esta situación, a OCU vai poñer en coñecemento da Fiscalía de Medio Ambiente e as Comunidades Autónomas as infraccións máis graves que detectou neste estudo. Ademais propóñense unha serie de cambios que é esencial introducir na nova norma española que debe aprobarse antes do 14 de febreiro de 2014 para traspoñer a nova Directiva sobre estes residuos aprobada en 2012:

• -Controlar o sistema de recollida e impoñer sancións disuasorias aos establecementos que se neguen a recoller o aparato antigo ou cobran por iso.
• -Establecer un funcionamento estándar dos puntos limpos e garantir a custodia de residuos.
• -Regular as actividades autorizadas nos centros de almacenamento temporal, fragmentadoras ou chatarrerías e obrigar a render contas delas.
• -Controlar e sancionar as chatarrerías que admiten residuos sen descontaminar.
• -Que un sistema independente rexistre o percorrido de cada aparato e os tratamentos que recibe.
• -Que os fabricantes informen sobre a cantidade exacta que cobran ao consumidor en concepto de recollida, tratamento e eliminación.
• -Aparte, claro está, de informar como gastan ese diñeiro, é dicir, canto ingresan e canto pagan ao SIG.
• -Establecer estándares de tratamento que deben cumprir as plantas de tratamento para ser autorizadas, é dicir, definir o que sería un tratamento axeitado para cada tipo de residuos e que estes sexan iguais en todo o ámbito nacional.

Fonte: Ambientum / OCU