Financiado por:
/ Igualdade

As mulleres traballadoras teñen mellor saúde aos 40

29-08-2012 - SAÚDE

O emprego non só reporta un beneficio económico e material, senón tamén repercute de xeito moi beneficioso na saúde física da nai traballadora. Esta é a idea que se desprende dun estudo que acaba de ser publicado na Universidade de Akron e que foi realizado pola profesora asociada de socioloxía Adrianne Frech, que analizou un grupo de máis de dúas mil cincocentas mulleres co obxectivo de descubrir cales mostraban un mellor estado de saúde aos corenta anos. Todas elas foran nais entre 1978 e 1995 e, dubidando da idea que suxire que compatibilizar a maternidade coa carreira laboral remata horadando rapidamente a saúde das mulleres, as que mostraban un mellor estado de saúde eran precisamente as que traballaban.

En concreto, aquelas enquisadas que tiñan un contrato a tempo completo encontrábanse en mellor forma que as que traballaban a tempo parcial, as paradas e as amas de casa.

A investigadora localizou un grupo de risco que mostra unha saúde moito peor que a do resto: trátase das chamadas "desempregadas perpetuas", aquelas que aínda que se encontran en busca de traballo non conseguiron un emprego fixo e pasan longos períodos de tempo no paro. Como indica Frech, "loitar continuamente por manter un posto de traballo ou encontrarse en busca constante de emprego resulta daniño, non só mentalmente, senón tamén fisicamente".

A desconexión perpetua co mercado de traballo provoca a ausencia de estabilidade e unha sensación de impotencia e frustración. Este grupo sufría máis problemas de movemento, máis casos de depresión e dispoñía dunha menor enerxía debido ao estrés que provoca a devandita situación. "As mulleres que traballan teñen un propósito claro na vida, autoeficacia, un maior control da situación e independencia", sinala Frech. "Ocupan un lugar no que poden sentirse expertas en algo, e reciben un soldo a cambio diso". Ademais, as autoras engaden un grupo de beneficios de carácter máis social que teñen aquelas mulleres que volven traballar despois de ser nai, como son un maior soldo, mellor estabilidade social e máis posibilidades de ascenso.

É posible telo todo?


O estudo decántase inequivocamente pola formación da muller e a súa realización no mundo laboral antes que no ámbito familiar. As propias investigadoras aconsellan as súas compañeiras máis novas que se preocupen da súa carreira laboral antes de ser nais. "Non deixedes que as transicións vitais como o matrimonio ou a maternidade vos fagan investir menos na vosa educación e aspiracións laborais, porque as mulleres son as que rematan tendo máis compromisos familiares," sinala a investigadora, que realizou o seu estudo xunto a outra muller, Sarah Damaske. Ademais, Frech sinala que ante a posibilidade do divorcio é importante contar cunha boa formación académica, e que gozar de ingresos permite manter un respaldo económico ante calquera eventualidade.


Este estudo coincide coa polémica que se desatou en Estados Unidos despois de que a profesora da Universidade de Princeton Anne-Marie Slaughter afirmase nas páxinas de The Atlantic que para unha muller aínda non é posible compatibilizar unha carreira coa súa maternidade. Slaughter afirma que se viu obrigada a abandonar o seu importante posto como directora de planificación política para Hillary Clinton xa que lle resultaba absolutamente imposible compaxinar o seu soñado traballo coa súa vida familiar. Unhas declaracións que, dada a reputación do seu responsable, crearon gran controversia e converteron o devandito texto no máis lido na historia de The Atlantic. Curiosamente, a propia Hillary Clinton foi a causante dunha polémica semellante cando en 1992, durante a presidencia do seu marido, sinalou que podería ter quedado na casa "facendo galletitas", pero preferiu alcanzar os seus obxectivos profesionais, o que foi interpretado como un desprezo cara ás amas de casa.

A idea principal que subxacer no enconado texto de Slaughter é que debe deixar de animarse as mulleres a que se propoñan as metas máis altas, xa que mentres non cambie a estrutura da sociedade, será virtualmente imposible facelo. Fomentar esta visión, sinala a profesora, só provoca que a culpa dun hipotético fracaso recaia nas mulleres, non nun contexto no que aínda xogan en desvantaxe. A ideoloxía da muller que o debe "ter todo" ("have it all", termo que aparece no estudo da Universidade de Akron, e que dá título ao texto de Slaughter) ou da supermuller parece encontrarse nun proceso de revisión que propón unhas ideas máis realistas das auténticas posibilidades de conciliación entre traballo e familia, como tamén suxire Judith Warner nas páxinas de Time, que defende que hai que deixar de difundir a devandita idea, que considera daniña.


O pasado venres a profesora do University College de Londres Melissa Terras publicaba un artigo en The Guardian baixo o nome de La falacia da supermamá na que recordaba que o seu éxito persoal e laboral non se debe a unhas condicións especiais, senón a unha combinación entre a "sorte, tomar as decisións correctas, o traballo duro e o apoio". É dicir, non se trata tan só da vontade da muller, senón tamén de gozar dunhas circunstancias favorables e do apoio do ámbito. E na mesma liña que Frech e Damaske, Terras recorda que é moito máis duro coidar todo o día de tres nenos que traballar fóra de casa: "Crédeme, fíxeno", afirmaba a investigadora.


A guerra das mamás


Non se trata dun feito puntual: o termo "mommy wars" foi acuñado a mediados dos oitenta, co libro Mommy Wars: Stay-at-Home and Career Moms Face Off on Their Choices, Their Lives, Their Families, para referirse ás discusións que en teoría se producen entre aquelas mulleres que decidiron dedicarse a coidar o seu fogar e as que consideran que a súa principal prioridade é a súa carreira laboral. Aínda que se trata dun conflito que nunca se extinguiu, a publicación do ensaio The Conflict: "How Modern Motherhood Undermines the Status of Women" (Metropolitan Books) provocou o retorno da polémica.

Nel, Elisabeth Badinter defende que as novas ideas sobre a crianza, segundo as cales a nai ha de estar continuamente cos seus fillos, durmir con eles e deixar que o pai se manteña á marxe son "reaccionarias" e o único que conseguen é manter a muller fóra do mercado laboral, o que segundo a autora debería ser o seu principal obxectivo. Ademais, as cousas só empeoraron cando a demócrata Hilary Rosen acusou a muller do candidato Mitt Romney, Ann, nai de cinco fillos, de "non" ter traballado un día na súa vida", unhas declaracións que como as de Clinton foron interpretadas como un desprezo cara ás amas de casa.


A devandita controversia foi catalogada como absurda por un amplo sector do feminismo académico, en canto que responde a decisións vitais persoais que non teñen por que ser excluíntes. A socióloga e directora executiva do Consello de Familias Contemporáneas Barbara Risman, sinalaba que a polémica, esporeada polos medios de comunicación e o mundo da política, o único que provoca é o esquecemento dos principais problemas que afectan á muller contemporánea, como é a citada imposibilidade da conciliación entre vida familiar e laboral. A francesa Badinter afirmaba que a devandita controversia non é máis que un fenómeno estadounidense; aínda que quizais non coñeza a polémica que rodeou a pronta incorporación da antiga ministra de Defensa Carme Chacón ao labor público tras o seu parto ou a controversia sobre a decisión de Soraya Sáenz de Santamaría de non solicitar a baixa tras a súa maternidade (algo que acontece en España co 18% das mulleres con cargos executivos, segundo datos do IESE), decisións apoiadas e rexeitadas por diferentes sectores da poboación que mostraron que a "guerra das mamás" está lonxe de rematar, tamén non noso ámbito máis próximo.

 

Fonte: elconfidencial.com

Confederación Intersindical Galega - Miguel Ferro Caaveiro 10, Santiago de Compostela Versión anterior da páxina Foros Biblioteca RSS