"O dereito a seguir aleitando -cando se regresa ao traballo despois do permiso de maternidade- é importante para a saúde da nai e sobre todo para a do seu fillo, declarou Manuela Tomei, quen dirixe o Departamento da Protección dos traballadores da OIT.

A lactación materna é o mellor xeito de proporcionar aos recén nacidos as substancias nutritivas que necesitan, de acordo coa Organización Mundial da Saúde (OMS), que recomenda a lactación materna exclusiva ata que o bebé cumpre os seis meses, e a continuación do aleitamento, coa introdución de alimentos complementarios, ata os dous anos.

"Os empregadores que outorgan ás nais o tempo para aleitar, e destinan un espazo para tal propósito coas condicións hixiénicas axeitadas, benefícianse en termos de aumento da produtividade debido a unha diminución do absentismo por licenza parenteral (grazas á boa saúde dos bebés), unha taxa máis alta de regreso ao traballo e unha mellor moral dos empregados" sinalou Tomei.

Un informe publicado pola OIT en 2010, titulado "A maternidade" no traballo: Exame da lexislación nacional", indica que a lexislación, en polo menos 92 países, establece pausas para o aleitamento, ademais das interrupcións regulares, para as nais en período de lactación. O tempo concedido é de polo menos unha hora, xeralmente distribuído en dúas pausas de trinta minutos cada unha.

Pero moitas nais aínda teñen que decidir entre regresar ao traballo e abandonar a lactación ou asumir o risco de perder o emprego.

Ata a data, 25 países ratificaron o Convenio da OIT sobre a protección da maternidade (núm. 183), o cal establece, entre outras disposicións, polo menos unha pausa ao día para a lactación ou unha redución das horas de traballo para permitir o aleitamento.

O apoio do lugar de traballo ás mulleres que aleitan foi unha disposición fundamental da protección da maternidade a partir do primeiro Convenio sobre a protección da maternidade (núm. 3) en 1919.

O Convenio núm. 183, adoptado pola conferencia anual da OIT en 2000, vincula legalmente aos países que o ratificaron. A OIT adoptou ademais unha ratificación que establece que, na medida do posible, deberían poñerse a disposición estruturas para a lactación materna no lugar de traballo ou preto deste.

"A muller ten dereito a unha ou varias interrupcións por día ou a unha redución diaria do tempo de traballo para a lactación do seu fillo".

 
Convenio núm. 183 da OIT, 2000, artigo 10 (1)

"O período en que se autorizan as interrupcións para a lactación ou a redución diaria do tempo de traballo, o número e a duración desas interrupcións e as modalidades relativas á redución diaria do tempo de traballo serán fixados pola lexislación e a práctica nacionais. Estas interrupcións ou a redución diaria do tempo de traballo deben contabilizarse como tempo de traballo e remunerarse en consecuencia".

Convenio núm. 183 da OIT, 2000, artigo 10 (2)

"Cando sexa posible, e co acordo do empregador e da muller interesada, as interrupcións diarias para a lactación deberían poder ser agrupadas nun só lapso de tempo para permitir unha redución das horas de traballo, ao comezo ou ao final da xornada".

Recomendación núm. 191 da OIT, 2000, parágrafo 8

"Cando sexa posible, deberían adoptarse disposicións para establecer instalacións que permitan a lactación en condicións de hixiene axeitadas no lugar de traballo ou preto deste".

Recomendación núm. 191 da OIT, 2000, parágrafo 9

Fonte OIT