Portada
Gabinete
Recursos técnicos
Igualdade
Denuncias
Enlaces de Interese
Contacto
29/12/2017
Facebook Twitter Google Plus Chuza Menéame del.icio.us
compartir

Desestimada a demanda por non ser contratado para traballar con naomateriais nun centro de investigación por ser un trasplantado renal.

SENTENZA
O demandante interpón demanda contra o Sevizo de prevención, o médico do mesmo que emitiu o informe e a compañía aseguradora, entendendo que é inaceptable, incorrecto e contrario á evidencia científica cualificalo de non apto para traballar con nanopartículas por ser un transplantado renal.

A empresa demandada F.C. organizou un proceso de selección dirixido á contratación dun traballador para determinado posto de traballo e o doutor E.A.C. participou en dito proceso de selección.

O doutor E.A.C. é un transplantado renal e ten recoñecido un grao de discapacidade do 33%.

No recoñecemento médico previo, o médico do servizo de prevención alleo contratado pola Fundación C. emitiu un informe do exame de saúde practicado, coas conclusións de “recoñecemento sen alteracións significativas; apto con limitacións laborais por transplante renal para o posto". No mesmo facíanse constar como recomendacións preventivas para o seu posto de traballo: “Considérase ao traballador como traballador especialmente sensible polo seu estado de saúde e emítense as seguintes medidas preventivas: Non debe realizar tarefas con risco de exposición a nanomateriais, produtos considerados nefrotóxicos ou mutaxénicos e radiacións ionizantes. Non debe traballar con exposición a risco biolóxico."

F.C. comunicou ao señor E.A.C. que, conforme ao informe do servizo de prevención, non sería contratado como estaba previsto dado que á empresa non lle era posible adaptar o posto de traballo ás recomendacións médicas, pois o posto implicaba o traballo con nanomateriais.

O señor E.A.C., expuxo ante o Xulgado do Social demanda en reclamación de danos e prexuízos contra o servizo de prevención alleo, o médico do mesmo que emitiu o informe citado e a compañía aseguradora, ao entender que o informe do Servizo de prevención era inaceptable, incorrecto e contrario á evidencia científica actual ao cualificar ao actor de non apto para traballar con nanopartículas/nanomateriais pola circunstancia de ser un trasplantado renal.

O doutor E.A.C. achegou informes do Departamento de Nefroloxía da Clínica Universitaria de Navarra, do Servizo Navarro de Saúde Laboral, do doutor Campistol do Servizo de Nefroloxía e Transplantes Renais do Hospital Clínic de Barcelona, do doutor Manrique, facultativo especialista da área de Nefroloxía do Complexo Hospitalario de Navarra do SNS-Ou nos que apuntaban que non había motivos para considerar que, polo feito de ser transplantado renal, o señor E.A.C. puidese ser considerado especialmente sensible á exposición a nanomateriais. O médico forense emitiu un informe no mesmo sentido.

En cambio, a doutora Asun Galera, bióloga e experta en Seguridade e saúde no traballo en relación aos nanomateriais da Universidade Politécnica de Cataluña e a doutora Monserrat Puiggené Vallverdu, médico especialista en Mediciña do Traballo e responsable da Unidade de saúde laboral na rexión sanitaria de Lleida, Alto Pirineo e Arán do Departamento de saúde da Generalitat de Cataluña así como profesora do Curso Nanotecnoloxía e prevención de riscos laborais, emitiron senllos informes nos que consideraban xustificada a cualificación emitida polo servizo de prevención, na que se consideraba a o doutor E.A.C. especialmente sensible á exposición a nanomateriais.

Na súa sentenza a xuíz considera que "se declararon acreditados os aspectos técnicos científicos máis relevantes da cuestión controvertida, valorando a totalidade dos informes e ditames periciais obrantes en autos, sendo o parecer desta xulgadora que dende o punto de vista científico non é tanto que sexan contraditorios entre si senón que abordan a cuestión dos riscos das nanopartículas dende distintos puntos de vista, achegando distinta información e estando os informes periciais das doutoras Galera e Puiggene máis actualizados dende o punto de vista científico por canto que están baseados en estudos máis recentes, e por iso dáselles maior probatorio en canto contradigan afirmacións doutros informes, como o do médico forense, que ademais de non ser un especialista nesta materia emitiu o seu sen ter en conta os informes destes dous peritos pois o fixo con anterioridade ao acto da vista".

Por todo iso a xuíz conclúe que "o informe médico en ningún caso pode cualificarse de equivocado ou erróneo... Para cualificar a opinión médica de errónea debería haber quedado acreditado que a exposición ás nanopartículas non supón nin entraña un especial risco para o actor pola súa condición de transplantado renal e esa lei de ningún modo quedou acreditada. Trátase dunha cuestión técnica e, respecto diso, no que todos os informes médicos-biólogos-forense-saúde pública, etc. obrantes en autos coincidiron é en que na actualidade non existen datos suficientes sobre os efectos das nanopartículas sobre a función renal por canto que a súa potencial toxicidade –que non se discute- non pode medirse cientificamente aínda a día de hoxe, tratándose dunha materia nova respecto da que non existen aínda suficientes estudos. A partir de aí xorde a discrepancia e algúns informes conclúen que, non estando cientificamente comprobado ese risco, o actor pode traballar con nanoparticulas igual que calquera cidadán, mentres que outros informes entenden que non debe facelo, se a finalidade é a protección da súa saúde, debido a que pola súa condición de trasplantado renal a súa inmunidade está especialmente afectada debido aos inmunodepresores que debe tomar para evitar o rexeitamento do ril doado, cunha especial predisposición a sufrir infeccións, etcétera, a pesar de que a función renal sexa correcta. En definitiva, cando a ciencia non pode probar algo, iso non significa necesariamente que iso non é verdade, e ese axioma filosófico serve para descartar que o informe médico ao que se imputa o dano sexa erróneo".

A xuíz desestima a demanda interposta e absolve aos demandados de todos os pedimentos.

Ligazón á Sentenza

 

Fonte: Prevención Integral & ORP Conference

Tradución e tratamento: GTCSL

 

Con la financiación de/ Co financiamento de:
DI-0015/2009, AD-0002/2011, DI-0001/2011, DI-0001/2012, DI-0001/2013, DI-0001/2014, DI-0001/2015. Os contidos publicados son responsabilidade exclusiva do Gabinete Técnico Confederal de Saúde Laboral da Confederación Intersindical Galega e non reflicte necesariamente a opinión da Fundación para a prevención de riscos laborais