Portada
Gabinete
Recursos técnicos
Igualdade
Denuncias
Enlaces de Interese
Contacto
15/5/2014
Facebook Twitter Google Plus Menéame del.icio.us Chuza
compartir

A protección da maternidade ábrese camiño, pero persisten enormes déficits a nivel mundial

OIT
Desde 1919, cando a Organización Internacional do Traballo (OIT) adoptou o seu primeiro Convenio sobre a protección da maternidade, a maioría dos países adoptaron disposicións en materia de protección da maternidade. Con todo, polo menos 830 millóns de traballadoras aínda non contan cunha protección adecuada, segundo un novo informe da OIT. No seu informe, "A maternidade e a paternidade no traballo: Lexislación e práctica no mundo", a OIT sinala que de 185 países e territorios, 66 comprometéronse con polo menos un do tres convenios sobre protección da maternidade, adoptados en 1919, 1952 e 2000.

Estes convenios establecen a prevención da exposición a riscos para a saúde e a seguridade durante o embarazo e a lactación; o dereito a licenza de maternidade remunerada, a saúde materna e infantil e as interrupcións para a lactación; e a protección fronte á discriminación e o despedimento relacionados coa maternidade, así como o dereito garantido de volver ao traballo despois da licenza de maternidade. 

PRINCIPAIS DATOS E CIFRAS

66 dos 185 países e territorios ratificaron polo menos un do tres convenios sobre protección da maternidade da OIT.53 por cento (98 países) cumpren a norma da OIT que establece unha licenza de maternidade de polo menos 14 semanas.58 por cento (107 países) financia as prestacións pecuniarias da licenza de maternidade a través da seguridade social. Entre 1994 e 2013, o financiamiento das prestacións pecuniarias a través do empleador diminuíu de 33 a 25 por cento.A gran maioría das mulleres traballadoras, ao redor de 830 millóns, non teñen unha cobertura adecuada na práctica, sobre todo nos países en desenvolvemento.45 por cento (74 países) ofrece prestacións pecuniarias que corresponden a polo menos dúas terceiras partes dos ingresos durante polo menos 14 semanas, un incremento xeral de 3 por cento desde o último estudo da OIT, en 2010.79 dos 167 países dispoñen do dereito legal á licenza de paternidade. En 70 destes países a licenza é remunerada pondo de manifesto a tendencia dunha maior participación dos pais no nacemento dun fillo. En 1994, a licenza de paternidade existía en 40 dos 141 países para os cales se dispuña de datos.75 por cento (121 países de 160) teñen disposicións relativas ás interrupcións para a lactación despois da licenza de maternidade.O informe compara a lexislación nacional de 185 países e territorios coas normas da OIT máis recentes."Aínda que os resultados suxiren que moitos países incorporaron na súa lexislación os principios de protección da maternidade e de apoio aos traballadores con responsabilidades familiares, na práctica a falta de protección segue sendo un dos maiores desafíos para a maternidade e a paternidade actualmente", declarou a coautora do informe especialista en protección da maternidade e de conciliación entre a vida familiar e profesional do Servizo de xénero, igualdade e diversidade da OIT.En relación á saúde e seguridade, 111 de 160 países dispoñen dunha lexislación sobre o traballo perigoso ou insalubre que afecta as mulleres embarazadas ou lactantes, e 78 establecen prohibicións explícitas contra este tipo de traballo.

Cambios positivos na duración da licenza

No que se refire á licenza de maternidade, ningún país reduciu a súa duración desde 1994 e rexistrouse un cambio progresivo cara a períodos de licenza máis longos, que cumpren ou superan as 14 semanas establecidas na norma da OIT.Só tres dos 185 países e territorios non contemplan na lexislación o dereito a percibir prestacións pecuniarias durante a licenza de maternidade e, na actualidade, máis de 100 países financian as prestacións a través da seguridade social, reducindo a contribución dos empleadores.En canto á protección fronte á discriminación, só 20 dos 165 países non teñen prohibicións explícitas contra a discriminación durante o embarazo e a licenza de maternidade.

Exclusións das medidas de protección

A pesar dos progresos xerais, a discriminación da maternidade persiste en todos os países, afirma o informe. No mundo, a maioría das mulleres, ao redor de 830 millóns de traballadoras, non teñen unha protección adecuada da maternidade en termos de licenza e seguridade do ingreso ao momento do parto.Case 80 por cento destas mulleres traballa en África e Asia, onde algúns grupos de traballadores están excluídos da protección, na lei e a práctica. Con frecuencia, trátase de traballadores por conta propia, migrantes, domésticos, agrícolas, ocasionais ou temporais, así como de pobos indíxenas e tribais.Estas son rexións onde tamén prevalecen os réximes de responsabilidade do empleador, predomina o traballo informal e as taxas de mortalidade materna e infantil son moi altas."Para alcanzar a igualdade de xénero, é necesario protexer a maternidade. Se non existe a igualdade no fogar, será unha ardua batalla conquistala no traballo. É aquí onde entran en xogo as políticas sobre prestacións de paternidade, coidado dos nenos e outras políticas dirixidas a conciliar a vida familiar e profesional", declarou Shauna Olney, responsable do Servizo de xénero, igualdade e diversidade da OIT.Incremento do apoio á paternidadeAdemais da lexislación sobre a protección da maternidade, moitos países tamén dispoñen de medidas que apoian aos pais que traballan.Dos 167 países estudados, 78 establecen un dereito legal á licenza de paternidade, con frecuencia remunerada, pondo de manifesto a tendencia dunha maior participación dos pais no nacemento dun fillo.As licenzas de paternidade son máis comúns nos países desenvolvidos, en África, Europa Oriental e Asia Central. A licenza de paternidade é remunerada en 70 dos 78 países onde existe esta disposición.Próximos pasosO informe urxe aos gobernos a adoptar e implementar leis e políticas inclusivas que garantan unha protección efectiva, e sinala que avaliar os déficits nos marcos actuais é o primeiro paso.Con todo, o informe recomenda que os empleadores non deberían soster todo o custo das prestacións: "Mancomunar os recursos a través do seguro social ou de fondos públicos e de asistencia social alivia a carga dos empleadores e ademais promove a non discriminación no traballo", explicou Olney.

 

PRINCIPAIS RECOMENDACIÓNS

  • Garantir que as medidas dirixidas a protexer a maternidade e a conciliar a vida familiar e o traballo sexan universais e que os criterios de elegibilidad sexan inclusivos.
  • Ofrecer atención básica da saúde materna e seguridade antes e despois do nacemento dun fillo como parte das garantías esenciais de seguridade social.
  • Previr e eliminar a discriminación contra as mulleres e os homes con responsabilidades familiares, mesmo a través dos servizos de inspección laboral e de cumprimento.
  • Reducir o custo para os empregadores das prestacións de maternidade grazas á posta en común dos recursos a través do seguro social ou de fondos públicos.
  • Crear unha cultura solidaria no lugar de traballo ao estender as posibilidades de conciliación da vida profesional e familiar, como os acordos de traballo flexible, a todos os empregados.
  • Promover a igualdade de xénero mediante a oferta de servizos de coidado infantil de alta calidade, que sexan alcanzables e accesibles.
  • Facilitar a distribución equitativa das responsabilidades familiares entre homes e mulleres.

 

Ligazón. "A maternidade e a paternidade no traballo: lexislación e práctica no mundo"

Fonte: Organización Internacional do Traballo

Con la financiación de/ Co financiamento de:
DI-0015/2009, AD-0002/2011, DI-0001/2011, DI-0001/2012, DI-0001/2013, DI-0001/2014, DI-0001/2015. Os contidos publicados son responsabilidade exclusiva do Gabinete Técnico Confederal de Saúde Laboral da Confederación Intersindical Galega e non reflicte necesariamente a opinión da Fundación para a prevención de riscos laborais