Financiado por:
/ Portada / PRL Sectorial

Poñer fin ao amianto

07-07-2015 - AMIANTO

O pasado 24 de xuño celebrouse a xornada "Freeing Europe safely from asbestos", organizada polo Comité Económico e Social Europeo (CESAMENTO) e o Comité das Rexións, e co apoio da Federación Europea de Traballadores da Construción e a Madeira, a Federación Europea da Industria da Construción e organizacións de apoio ás vítimas deste axente canceríxeno, sobre retirada segura de amianto en Europa.

Hoxe en día xa ninguén pode negar a carcinoxenicidade desta substancia, nin se poden esconder as terribles consecuencias que en forma de enfermidade e morte golpearon ás persoas que desenvolveron a súa actividade laboral en empresas nas que se utilizaba o amianto (e que aínda o fan en moitos países), aos seus familiares e á veciñanza destas instalacións industriais.

A OIT calcula que anualmente falecen no mundo máis de 100.000 persoas como consecuencia da exposición ao amianto. Estamos a falar dunhas cifras que esixen que o conxunto das sociedades europeas e as súas institucións tomen cartas no asunto de xeito decidido. Unha catástrofe que supera as marxes da saúde laboral e que converten ao amianto nun dos principais problemas de saúde pública, tanto polo sufrimento persoal coma polo seu impacto económico nos sistemas de saúde.

Segundo a OMS cada ano se rexistran na Unión Europea, entre 20.000 e 30.000 novos diagnósticos de enfermidades relacionadas co amianto e que máis de 300.000 cidadáns (máis de 40.000 deles españois) morrerán de mesotelioma pleural na UE de aquí a 2030. Así está recoñecido pola Axencia Internacional de Investigación sobre o Cancro (IARC), dependente da OMS, ou polas lexislacións europea e estatal que contemplan dende hai décadas a prohibición do seu uso, comercialización e importación no seu territorio.

Neste sentido enmárcase o Informe sobre os riscos para a saúde no lugar de traballo relacionados co amianto e perspectivas de eliminación de todo o amianto existente, aprobado en xaneiro de 2013 polo Parlamento Europeo, que incide na necesidade da detección e rexistro do amianto instalado, do desenvolvemento de programas para a súa eliminación, de garantir a cualificación e formación dos traballadores encargados destas tarefas, do recoñecemento das enfermidades relacionadas coa súa exposición e do apoio para grupo de vítimas e de estratexias para a súa prohibición mundial.

En febreiro de 2015, o Comité Económico e Social Europeo aprobou o ditame Erradicar o amianto na UE e recomenda á Comisión Europea a completa eliminación de todo o amianto usado e de todos os produtos que o conteñan; así como o apoio a iniciativas dirixidas a asegurar a protección de toda a poboación activa e ás asociacións de vítimas, e a simplificación e facilitación dos procedementos para o recoñecemento e indemnización das enfermidades de orixe laboral relacionadas co amianto.

Máis de dous millóns de toneladas de amianto continúan instaladas en tellados, teitos, paredes, tubos de condución de auga e gas, de refrixeración en fábricas, almacéns, hospitais, centros educativos e de investigación ou edificios públicos e privados. Para rematar con esta situación é absolutamente necesaria a aprobación dun plan de acción estatal para erradicar todas as fontes de amianto existentes, que inclúa a elaboración dun rexistro rigoroso e exhaustivo de edificios e instalacións que conteñan amianto, co suficiente financiamento e que habilite de forma expresa a participación das administracións municipais, autonómicas e estatais, así como de todas as partes afectadas: traballadores, empresas, afectados, etc.

É importante salientar a importancia destas iniciativas das administracións europeas, pero convén recordar que son froito do traballo constante durante décadas do movemento sindical e do conxunto das asociacións de vítimas do amianto. Os afectados e os sindicatos son os que impulsaron a prohibición do amianto e os que seguen reivindicando a posta en marcha de medidas que reparen a inxustiza social que supón o sufrimento das vítimas do amianto e as súas familias; facilitando o recoñecemento dos traballadores/ás activos e postexpuestos polo sistema sanitario público e polas mutuas; ampliando o cadro de enfermidades profesionais; o recoñecemento das responsabilidades empresariais e sanitarias de forma rápida; asegurando un tratamento médico axeitado especialmente á hora de axustar os criterios utilizados nos Equipos de Avaliación de Incapacidades; a mellora da transparencia, a calidade e a coordinación nos escasos datos oficiais referidos ao amianto que elaboran, subministran e comparten entre a Administración do Estado e as comunidades autónomas. É necesario arbitrar solucións compensatorias de natureza xudicial, administrativa, técnicas, empresariais e xurídicas que deberían concretarse na constitución dun Fondo de Compensación por Amianto, que aforraría moitos dos sufrimentos que afectan ás vítimas e familiares dos afectados polas enfermidades causadas polo amianto e que, ademais, nos situaría nun nivel semellante aos países desenvolvidos da Unión Europea.

O problema do amianto é un problema mundial. A prohibición do amianto en Europa e en países do mundo industrializado supuxo que as multinacionais do amianto transferiran o risco aos países do Sur que aínda permiten a súa utilización. A Comisión Europea e os gobernos dos países da UE deberían implicarse dunha forma máis decidida co compromiso humanitario de lograr a prohibición global do amianto.

Empregamos cookies de terceiros para xenerar estatísticas da audiencia (GOOGLE ANALITICS), para o traductor de idiomas (GOOGLE), acollido a “Privacy Shield”.
Se continuas navegando estarás aceitando o seu emprego. Aceptar | Mais información
Confederación Intersindical Galega - Miguel Ferro Caaveiro 10, Santiago de Compostela Versión anterior da páxina Foros Biblioteca Privacidade RSS