Financiado por:
/ Portada / Delegados

Perdendo por goleada: 20 anos de desfase entre mercado nano e seguridade e saúde laboral.

15-11-2013 - Saúde laboral

A Organización Mundial do Traballo (OIT) alertou sobre o enorme desfasamento entre o coñecemento nas aplicacións da nanotecnoloxía e o do seu impacto na saúde. A Axencia Europea para a Seguridade e Saúde Laboral, EU-OSHA, cuantifícao en 20 anos. Na actualidade a nanotecnoloxía traspasou o limiar de laboratorio e está instalada para quedar, tanto na industria como nos produtos e servizos de consumo diario por parte da sociedade. Pero, son perigosos os nanomateriales?, que traballadores, cantos son e en que tarefas estiveron expostos, de que sectores?, a que riscos exactamente estiveron expostos?, de que modo pódese garantir a seguridade e saúde laboral de quen están expostos aos riscos nano?.

Para comprender o alcance e envergadura destas cuestións é necesario antes situarse no contexto do desenvolvemento nanotecnológico.

A cara: a revolución tecnolóxica nano
A nanotecnoloxía presentóusenos como  a revolución tecnolóxica do século XXI cun impacto económico e social  sen precedentes. A Fundación Nacional de Ciencias de Estados Unidos no seu informe sobre as implicacións sociais da nanociencia e a nanotecnoloxía sinala que " [o seu] impacto no século XXI será polo menos tan significante, para a saúde, o benestar e a seguridade, como a suma da influencia dos antibióticos, os circuítos integrados e os polímeros".
Desde 2000, os principais estados puxeron en marcha plans estratéxicos de nanotecnoloxía. Como resultado, na última década, o seu desenvolvemento foi tal que se produciu unha auténtica carreira internacional de I+D+i, cuxa meta non é outra que a de xerar patentes en todos os sectores, desde a minería, agricultura, gandaría e industria alimentaria ou madeireira, aos cosméticos de última xeración, os téxtiles, a biomedicina, pasando polas tecnoloxías da información, a automoción, o tratamento de residuos, a potabilización da auga ou a xeración de enerxía.
A base desta vasta transversalidade radica, por unha banda, en que os nanomateriales posúen propiedades físicas e químicas únicas e, asociado a iso un potencial de innovación sen precedentes  e, por outro, en que o coñecemento científico e técnico xa permite  deseñar  e producir nanosustancias e nanomateriales con propósitos específicos. As seguintes cifras de 2013 dan testemuño diso: entre 2.000 e 5.000 sustancias nano, entre 80.000 e 160.000 preparados nano e até 1.300.000 produtos finais con nanomateriales incorporados.

A cruz: a incerteza do impacto sobre a saúde e o medio ambiente
Hai con todo un aspecto non resolto que en teoría debería ser un factor fundamental deste crecemento e desenvolvemento tecnolóxico: os efectos ambientais e sobre a saúde humana asociados á nanotecnoloxía, acerca dos cales queda moito por saber. Xa en 2004 a Comisión Europea adoptou a Comunicación titulada ?Cara a unha estratexia europea para as nanotecnoloxías?, na que se propuña unha estratexia segura, integrada e responsable que  abordase  canto antes os riscos que, para a saúde pública, a seguridade e a saúde no traballo, o medio ambiente e os consumidores, poidan ter os produtos desenvolvidos mediante a nanotecnoloxía. Con todo a seguridade integrada no deseño aínda non é unha realidade.
Sen dúbida no desenvolvemento nanotecnológico a I+D, a seguridade e a posta de produtos no mercado,  levaron traxectorias independentes, de modo que, lonxe do que sería sensato e desexable, a seguridade non é unha variable integrada na I+D nanotecnológica, senón que é algo que, a día de hoxe, realízase nunha etapa post-mercado.  Non é de estrañar que expertos de organismos tan fóra de toda sospeita "antisistema" como o Centro de Investigación e Desenvolvemento do Corpo de Enxeñeiros do Exército dos EUA, apunten que "é de esperar que o desenvolvemento e uso a gran escala dos nanomateriales xerará regulamentacións custosas e responsabilidade civil aos fabricantes debido ás persistentes incertezas, aos efectos imprevistos e á posible toxicidade" (dos nanomateriales).
No terreo laboral impera a incerteza, en sentido literal, acerca dos efectos na seguridade e saúde dos traballadores expostos nanosustancias e nanomateriales nas empresas onde se fabrican ou utilizan. A Organización Mundial do Traballo (OIT) chamou a atención sobre o enorme desfasamento entre o coñecemento nas aplicacións da nanotecnoloxía e o do seu impacto na saúde, brecha que a Axencia Europea para a Seguridade e Saúde no Traballo (EU-OSHA) cuantifica en 20 anos, no seu informe de 2013 titulado "Prioridades para a investigación sobre seguridade e saúde laboral en Europa: 2013-2020", pag. 11.
A brecha entre o progreso tecnolóxico e a investigación en nanoseguridad, estímase nuns 20 anos e é moi probable que aumente. Isto significa que ha de incrementarse rapidamente o coñecemento sobre os nanomateriales de nova xeración na contorna laboral. Deben desenvolverse novos métodos de toxicidade e ferramentas de predición do risco, co fin de poder considerar os aspectos de seguridade  desde as fases de desenvolvemento de produto en diante (seguridade integrada no deseño).

 

Fonte: prevenciónintegral.com

Empregamos cookies de terceiros para xenerar estatísticas da audiencia (GOOGLE ANALITICS), para o traductor de idiomas (GOOGLE), acollido a “Privacy Shield”.
Se continuas navegando estarás aceitando o seu emprego. Aceptar | Mais información
Confederación Intersindical Galega - Miguel Ferro Caaveiro 10, Santiago de Compostela Versión anterior da páxina Foros Biblioteca Privacidade RSS